Expert in het herkennen van rimpelingen

Vanochtend zag ik een meisje van een jaar of acht volop genieten van het mooie weer en blij zijn met haar (nieuwe?) jurk. Ze straalde van geluk. Een klein voorval wat ik toevallig opmerkte en waar ik weer blij van werd. Een kleine rimpeling van geluk in mijn leven.

Dat deed me denken aan het interview van ‘Bij Jorieke’ dat ik beluisterde op Groot Nieuws radio met Nikolaas Sintobin. Het ging over bidden met de Bijbel. Nikolaas is Jezuïet net als Paus Franciscus Jezuïet is, wist je dat?. Hij is bekend als ‘internetpastor’ en heeft diverse boeken geschreven.
Nikolaas Sintobin moedigt ons aan om iedere dag 20 minuten te bidden met de Bijbel. Niet om zoveel mogelijk te lezen, maar om een woord of enkele woorden te overdenken. Stil te worden en te luisteren met je hart. Waar raakt het verhaal jou en waar word je warm van? Om zo te luisteren naar wat God door dat verhaal heen aan jou wil vertellen.

God spreekt door de bijbel en door situaties van alle dag (zoals dat meisje van acht jaar). God kan op indrukwekkende, grootse manieren tot je spreken. Sintobin noemt dat ‘piek-ervaringen’ die je misschien enkele keren in je leven hebt. Veel vaker spreekt God door de kleine dingen van alle dag, hij noemt dat rimpelingen. Als we niet oppassen, als we druk zijn of alleen gericht zijn op die piek-ervaringen, dan herkennen we die rimpelingen niet en horen zo Gods stem niet meer. Door regelmatig te oefenen, worden we expert in het herkennen van die rimpelingen. En daardoor, zo zegt Sintobin, groeien we in geloof en leren we de vreugde van het leven kennen. Geniet ervan!

Harry van Wieren

Uit het gemeenteblad Cifrah - juni 2024

Stilte doorbroken

In enthousiasme en zonder goed op te letten namen wij eens, met onze kinderen, plaats in de stilte-wagon in de trein. Na het parkeren van de auto, haasten naar het perron en inchecken met onze vooraf gekochte kaartjes ploffen we neer in de eerste beste wagon, trekken onze jassen uit, installeren ons voor een lange rit naar Utrecht (vanuit Heerenveen) en eenmaal gesetteld kijk ik om mij heen. ‘Woops, dit is een stilte wagon’, fluister ik naar Hendrik. Die keek wat om zich heen en keek mij aan met ogen die: ‘maakt niet uit’ zeiden. De starende blikken van de medepassagiers waren overduidelijk en ik had geen zin om de kinderen steeds toe te fluisteren dat ze stil moesten zijn. Dus we zaten heel vlug in een heerlijk rumoerige wagon waar we gezellig met de jongens konden keuvelen.

Van tijd tot tijd is stilte ons zo heilig. Rust, geen lawaai, geen geluiden en prikkels. In tijden van drukte en veel reuring verlangen we er nog meer naar. Anderzijds kan de stilte ook confronterend en verstikkend zijn. De leegte wordt nog meer voelbaar, waardoor onze eigen gedachten zich aan ons opdringen.

Op het moment van schrijven staan we voor Pasen en wanneer je dit leest, hebben we weer stilgestaan bij wat er op Golgotha heeft plaatsgevonden. Goede Vrijdag met het geweld, de schreeuw van het volk en Joodse leiders, de menigte die luid roept: ‘kruisigt Hem!’ en daarna de stilte van de zaterdag. De laatste adem is uitgeblazen, een menselijk Lichaam dat zich heeft overgegeven aan de dood. Stilte!! Een oorverdovende, alles verlammende stilte. Een stilte die we zo dikwijls het liefst vermijden; want er zit zoveel verslagenheid en teleurstelling in. Een stilte die zo’n andere uitwerking heeft dan alle andere stiltes in ons leven. In de duisternis, afzondering en het ogenschijnlijk stilzwijgen van God gebeurt er in het verborgene iets waar wij met ons verstand nog steeds niet bij kunnen. Opstandingskracht zo sterk dat het haast hoorbaar moet zijn geweest. De Zoon van God overwint de stilte, breekt door de ketens, neemt voor eens en altijd het laatste woord. Hoe wij ons ook verhouden tot stilte; ernaar verlangen, deze vermijden of midden in de verslagenheid van ziekte en dood zitten. Op Paasmorgen juicht er een toon, klinkt er een stem die door het hele Jeruzalem galmt: De Heer is waarlijk opgestaan!! Hij heeft de dood en de stilte voorgoed doorbroken!

Hanna Swart

Uit het gemeenteblad Cifrah - april 2024

De vreugde van het verschil!

‘Ik weet wat jullie allemaal doen. Ik weet óók dat jullie geloof niet koud is en ook niet heet. Was jullie geloof maar koud of heet! Maar het is lauw. En omdat jullie niet koud of heet zijn, maar lauw, zal Ik jullie uitspugen.’
Openbaringen  3:15 -16

We leven in een wereld van tegenstellingen en contrasten; licht en donker, warm en koud, stilstaan en beweging, jong en oud, leeg en vol, stilte en geluid. Het is waardevol om hier zo nu en dan bij stil te staan en te onderzoeken welke betekenis deze verschillen voor jou hebben. Een veerkrachtig mens kent de verschillen en weet hier krachtig mee om te gaan.

De laatste jaren is het zwemmen en dippen in ijskoud water erg populair geworden. Zelf probeer ik ook een aantal keren per week tijdens een hardlooprondje te dippen in natuurwater. Was ik altijd al gek op kou? Nee, niet per definitie. De grap is eigenlijk dat ik best wel een koukleum ben. Naast kou  houd ik dan ook erg van warmte. Ik vind het heerlijk om bij een kampvuur of houtkachel te zitten. Ik geniet van de hoge temperaturen in een sauna. Ik merk dat ik juist heel blij word van de verschillen.

Uit onderzoek blijkt dat het voor ons lichaam helemaal niet zo goed is om het eigenlijk altijd een soort constante temperatuur te hebben. We zijn een beetje lauw geworden. In de winter staat de kachel op 20 graden en zomers proberen we ook de kamer te koelen met een airco zodat het ook dan niet warmer is dan 20 graden. Jammer, want ons lijf wordt juist op een positieve manier geactiveerd door verschillen. Het is voor je weerstand goed als je af en toe in ijskoud water dipt en daarnaast regelmatig goed opwarmt door inspanning. Het verschil maakt ons wakker en roept ons tot leven.

Als ik ’s ochtends wakker word en in mijn warme bed lig dan roept alles in mij: ‘Blijf lekker liggen, kruip nog eens extra onder het dekbed weg en doezel nog even… ‘ Als ik dan op dat moment besluit om op te staan, mijn sportkleren aantrek, ga rennen en op een bepaald moment zelfs besluit om in het koude water te gaan dan doe ik dat niet omdat ik op dat moment hier naar verlang.  Ik doe het omdat ik weet dat het goed is, ik doe het omdat ik me dat heb voorgenomen, ik doe dit omdat ik de dag graag begin met een overwinning. Dit klinkt stoer en groots maar dat is het eigenlijk niet. Wij zijn zo gewend geraakt om vooral te doen waar we zin in hebben en waar we ons comfortabel bij voelen dat zo’n simpele keuze in de ochtend plotseling iets groots lijkt te zijn.

De tekst uit Openbaringen spreekt in geestelijk opzicht hier ook over. Jezus spreekt tot de christenen in Laodicea. Hij weet van hun daden en ik denk dat Hij hiermee ook bedoelt dat Hij weet wat ze niet doen. Zonde is in dat opzicht niet slechts het doen van iets verkeerds maar ook het nalaten van het goede. Hun lauwheid maakt Hem misselijk. Ze zijn niet koud en ze zijn niet heet, waren ze dat maar?

Hoe ziet jouw leven eruit? Kies je voor de veilige kant? Probeer je risico’s zoveel mogelijk te vermijden? Wandel je vooral in het gematigde midden? Soms krijg ik de indruk dat we in ons huidige leven niet alleen onze kamertemperatuur op 20 graden proberen te houden maar ook ons geestelijke temperatuur op een soort veilige stand laten staan. Dat is ook wel een beetje Nederlands, doe maar gewoon dat is al gek genoeg.

Nu ben ik zelf qua temperament wel iemand van uitersten. Ik ben wel iemand van contrasten. Ik heb lang gedacht dat dit eigenlijk een soort karakterzwakte was. Ik had het idee dat als ik volwassen zou worden dat de scherpe kantjes er dan wel wat af zouden zijn. Maar de laatste jaren ontdek ik steeds meer dat het juist de tegenstellingen zijn die het leven betekenisvol maken. Contrasten geven diepte, verschillen zijn waardevol en geven ons leven kleur.

Jezus daagt ons uit om niet lauw te zijn maar koud en heet zodat wij in onze wereld een kleurrijk verschil kunnen maken. Dat is supercool en hartverwarmend!

Harm Renkema

Uit het gemeenteblad Cifrah - februari 2024

Groeizaam Christendom

We hebben de kiemfase min of meer achter ons liggen en nu gaan we groeien en ontdekken.

Dat is geen hobby voor sprekers, maar iets wat we samen willen doen. Daarom de uitnodiging om ons als sprekersteam te laten weten waar u of jij aan denkt bij de groeifase. Wie weet zit daar een thema tussen waar een van ons iets mee kan. Geen garantie dus, dat wat u aandraagt een preek wordt, maar het helpt ons zeker. Misschien komen we in omgekeerde richting ook wel eens bij u terug met een vraag of iets om op een kringavond te bespreken.

Als Open Thuis willen we graag een groeizame plek zijn. We zijn ons er terdege van bewust dat de kerk dat niet altijd en overal is geweest. Soms kan het instituut ook verstikkend werken. Ons verlangen is echter dat dat niet zo is en dat er gegroeid kan worden. Misschien dat we daar dan in de bloeifase vrucht van gaan zien.

Als sprekersteam zien we uit naar wat gaat komen. We zoeken elk op onze eigen manier naar inspiratie om onze bijdrage te leveren aan die groei. In vol vertrouwen dat de Geest ons leidt, gaan we daarom de volgende fase in. Nieuwsgierig naar wat we gaan ontdekken.

Willem Boorsma

Uit het gemeenteblad Cifrah - december 2023

Kiemkracht

We zijn van start gegaan met het nieuwe jaarthema ‘Verlangen naar Groei & Bloei’. Hierbij richten we ons eerst op de Kiemfase.

Dat brengt mij bij de amaryllisbol, het is echt een wonder hoe deze groeit en bloeit. Als je een amaryllisbol in een schaaltje legt en in het licht zet, dan gaat er iets bijzonders gebeuren. Na verloop van tijd zie je een klein groen blaadje in de bol verschijnen. Ongelooflijk, zonder dat de bol water krijgt, zie je nieuw leven ontstaan. De kiemkracht van de amaryllis is groot en een nieuwe plant komt tevoorschijn. De plant gaat groeien en bloeien met kleurrijke bloemen. Alles wat nodig is voor de groei, is al in de bol aanwezig.

Net als de amaryllisbol heeft God in jou alles gelegd wat je nodig hebt voor het leven. Hij heeft je gevuld met talenten en capaciteiten, met passie en verlangens. Wat in jou aanwezig is, mag tevoorschijn komen. Dat is Gods verlangen voor jou en mij. Hij wil je de vrijheid geven om jezelf te zijn, zodat je kunt groeien en bloeien in wie jij bent.

God roept je tevoorschijn. Hij zegt tegen je: ‘Kom mijn liefste, kom! Mijn duif in de rotskloof, in de schuilhoek van de bergwand, laat mij je gedaante zien, laat mij je stem horen, want zoet is je stem en je gedaante is bekoorlijk. (Hooglied 2:13-14)

God vult je van binnen met de kracht van de Heilige Geest. Het is de kiemkracht die jou tot leven wekt. God kent de verlangens van je hart, Hij heeft ze aan je gegeven. Ga ermee aan de slag en laat het mooie in jou naar buiten komen.

Wilma Oosterhuis 

Uit het gemeenteblad Cifrah - oktober 2023

Leven in de hel van Oekraïne

De Oekraïense voorganger Serhii Pavlovich Sinii was in juli een week in Nederland, de ‘Hof van Eden’, zoals ze ons land noemen. Zijn kerk bevindt in ‘de hel van Oekraïne’, de stad Cherson. Al sinds de uitbraak van de oorlog in Oekraïne verkeert Pavlovich in het midden van het strijdtoneel. Cherson werd negen maanden lang bezet door de Russen, om vervolgens na de bevrijding getroffen te worden door de gecreëerde damdoorbraak. ‘Huizen, boerderijen, de natuur, alles is verwoest.’ Pavlovich heeft last van een opgelopen trauma en slapeloosheid.

Het verhaal van deze voorganger Pavlovich raakte mij. Hij keert bewust, overtuigt en vrijwillig terug naar deze stad in crisis. Waarom? Want daar is zijn kerk en daar is de plek waar God aan het werk is. Hij zag zijn baptistengemeenschap ‘Kerk van Christus de Verlosser’ groeien van 35 trouwe kerkgangers op de zondag, naar vijf maal per week 300 mensen. ‘Het is een groot wonder. Ik heb God nog nooit zoiets zien doen. Mensen die het Nieuwe Testament nooit gelezen hadden, komen nu dag aan dag bij ons naar de bijbelstudie. Er is hier sprake van een opwekking.’ De kerk wordt gebruikt als humanitaire uitvalsbasis, waar voedselpakketten, kleding en bijbelstudies worden aangeboden. Van alle drie wordt dankbaar gebruik gemaakt.

Ik vraag me af: Wat leer ik daarvan wanneer er grote of kleine crisissen in mijn leven komen? Dat ik niet alleen moet bidden: ‘Heer, maak er alstublieft een einde aan’, maar ook en vooral: ‘Heer, waar bent u in deze crisis aan het werk? En welke rol mag ik daarin hebben?’. Dat we onze ogen openen voor waar God aan het werk is.

Harry van Wieren

Uit het gemeenteblad Cifrah - augustus 2023

Een muur om overheen te klimmen

We kennen allemaal wel dat bekende opwekkingslied: ’Zegenkroon’. Een graag gezongen lied dat de overwinning van Jezus op het kruis met zulke bewoordingen beschrijft dat het aanmoedigend werkt. Bemoedigend om in overwinning te leven. Jezus overwon!

De bekende zinnen: ‘Elke muur wordt neergehaald en ieder bolwerk afgebroken’ hielden mij de laatste tijd bezig. Wat kunnen we van tijd tot tijd tegen muren oplopen, obstakels in ons leven tegenkomen. Die ons ophouden of weerhouden om een overwonnen leven te leven. Toen ik Psalm 18 las en bestudeerde, kwam ik daar ook een muur tegen, een obstakel. In vers 30 wordt dit een legerbende genoemd en een hoogste muur. David beschrijft hoe hij met God op de legerbende afstormt en de hoogste muur met God beklimt.

Hij spreekt niet van een verslagen leger, een omgevallen muur. In deze Psalm geen neergehaalde bolwerken en afbrokkelende obstakels. Hoe graag ik dat van tijd tot tijd zou verlangen van God, neemt David ons even mee in de realiteit van het leven. Zo vaak blijven we tegen zaken aanlopen, tegen keuzes, wantrouwen, wat mensen van ons vinden, ongeloof en pijn. David stormt op het leger af. Niet schoorvoetend, maar vastberaden en zelfverzekerd. De hoogste muur beklimt hij. Hij loopt er niet omheen, tegenaan of graaft een tunnel.
Wat een genade dat hij erbij vermeldt dat hij dat niet alleen doet. ‘Met MIJN God’, schrijft hij. Hij bestormt een leger en beklimt een muur met MIJN God.

Wat zouden we graag zien dat God de obstakels, hindernissen, muren en bolwerken in ons leven wegneemt. De paden vereffend, zodat we geen moeilijkheden meer ervaren, geen legers hoeven te verslaan. Wat geweldig dat David ons hier laat zien dat de legers en muren er zijn. En daarnaast dat hij laat zien dat we met ONZE God erop af kunnen stormen en deze kunnen beklimmen.

Hanna Swart

Uit het gemeenteblad Cifrah - juni 2023

Ken je mij wie ken je dan?

Onlangs sprak ik op zondagochtend over de kracht van verbondenheid en het belang van aansluiten en afstemmen op elkaar. Om elkaar werkelijk te kennen en om je oprecht met een ander verbonden te voelen is het van belang dat wij elkaar op een onbevangen manier waarnemen.

Waarnemen, oftewel voor waar aannemen.

Op het moment dat wij elkaar zien dan lopen wij een grote kans dat we in eerste instantie vooral dat zien wat ons bekend voorkomt of wat in onze beleving opvalt. Als ik de opdracht krijg om jou te omschrijven dan zegt mijn omschrijving niet alleen iets over jou maar het vertelt ook best veel over mij. Toen ik een jaar of twintig was vond ik iemand van zestig jaar eigenlijk best oud. Nu ik zelf bijna zestig ben zal ik een leeftijdsgenoot niet in eerste instantie als oud omschrijven. Mijn beschrijving van de ander staat altijd in relatie tot mijzelf en anderen. Als Riemke en ik in Oeganda zijn dan omschrijven wij de mensen die wij op straat tegenkomen eigenlijk nooit als bruin of Afrikaans terwijl ze dat allemaal zijn. Onze waarneming wordt dus sterk beïnvloed door de omgeving, onze eigen beleving, interpretatie en ons referentiekader.

Wat dat betreft kunnen wij elkaar niet objectief waarnemen. Dit laatste is maar goed ook want mensen zijn ook geen objecten. Wij zijn geen dingen die je zakelijk kunt omschrijven maar wij zijn subjecten, mensen die je slechts in een persoonlijke relatie kunt leren kennen.

Als je oprecht en onbevangen elkaar waarneemt dan krijg je iets te zien van de ander. Iets wat nieuw is, onverwachts en anders. Als je zonder oordeel de ander voor waar aanneemt dan ontdek je de schoonheid en het goede van de ander.

Als je geïnteresseerd en met liefde de ander in de ogen kijkt mag je iets van die ander leren kennen. En in dat goede van de ander mag je ook het goede van God ontdekken.

Op deze manier worden wij uitgenodigd en uitgedaagd om elkaar steeds beter te leren kennen met de kanttekening dat wij elkaar nooit ten diepste zullen kennen en dat is niet erg. Dit is juist mooi want hierdoor mogen wij ons steeds weer verwonderen en verbazen over elkaar.

Uiteindelijk kent alleen God ons ten diepste. Hij kent ook beter dan wij onszelf kennen.

‘Wonderlijk zoals U mij kent, het gaat mijn begrip te boven.’ Psalm 139 vers 6.
Harm Renkema
Uit het gemeenteblad Cifrah - april 2023

 

God van Diversiteit

Je zou God met een gerust hart een God van diversiteit kunnen noemen. Laten we er voor waken, dat dat woordje ‘diversiteit’ niet gekaapt wordt door activistische types of misbruikt wordt om mensen te oormerken. Er zijn meerdere diversiteiten dan de eerste die u nu misschien te binnen schiet.

God is de ontwerper van de ‘bio diversiteit’, die door ons mensen steeds meer schade oploopt. Iedereen kijkt daarbij naar de boeren. Die hebben het gedaan en die moeten het dus oplossen. Wij consumenten hebben echter met ons koopgedrag een mega invloed die we kunnen inzetten. Dit is één diversiteit waar de komende jaren veel aan gedaan moet worden.

De afgelopen periode hebben we ook ‘gaven diversiteit’ ontdekt. We hebben aandacht besteed aan diverse categorieën gaven en aan de verschillende motivatiegaven uit Romeinen 12. Duidelijk is, dat iedereen anders is dan de ander. Daardoor kunnen we of elkaar aanvullen of niet matchen met elkaar. Het is overigens een keuze welke van de twee je in je relaties toelaat. Dit is niet iets wat ons overkomt, maar iets waar we voor kiezen. Ook hier is werk aan de winkel.

We kunnen tenslotte niet om de ‘gender diversiteit’ heen die er nu een keer is onder mensen. Soms lijkt het wel alsof we deze vorm van diversiteit aangrijpen om over te discussiëren zodat we het over andere diversiteiten maar niet hoeven te hebben. Misschien vindt u deze wel lastig, wel, dat mag. Dat neemt niet weg, dat we ook hier mee moeten leren omgaan.

Het is niet mijn bedoeling om een studie over diversiteiten te schrijven. Ik wil alleen laten zien dat er meer diversiteiten bestaan dan die ene. Al die diversiteiten kunnen een gemeente verdelen of tot een veelkleurig kunstwerk van onze schepper maken. Ook hier is onze keuze bepalend. Het kunstwerk kan alleen bestaan als wij samen gemeente willen zijn ondanks onze diversiteit.

Samen is een geschenk van God. Aan ons om dat geschenk aan te nemen en uit te pakken.

Gods zegen,
Willem Boorsma

Uit het gemeenteblad Cifrah - februari 2023

Vooruit kijken

We staan weer voor advent en het vieren van de geboorte van onze Here Jezus. Dit is volgens de traditie die we kennen ook de start van een nieuw kerkelijk jaar. Ook komt de jaarwisseling er weer aan. Daarmee is het een mooie tijd om de balans op te maken in je leven. De apostel Paulus schrijft in de brief aan de Filippenzen het volgende:

Niet dat ik het al verkregen heb of al volmaakt ben, maar ik jaag ernaar om het ook te grijpen. Daartoe ben ik ook door Christus Jezus gegrepen. Broeders, ikzelf denk niet dat ik het gegrepen heb, maar één ding doe ik: vergetend wat achter is, mij uitstrekkend naar wat voor is, jaag ik naar het doel: de prijs van de roeping van God, die van boven is, in Christus Jezus. (Filippenzen 3: 12–14, HSV)

Paulus maakt de balans op én neemt zich wat voor. Hij is er nog niet, maar hij jaagt het na. Hij weet zich het eigendom van Jezus Christus en dát neemt hem helemaal in beslag. Hij laat achter wat geweest is, leeft vandaag en strekt zich uit naar wat komt. Wat zou ik graag met Paulus hierover spreken en van hem leren hoe ik dat vandaag praktisch kan maken.

Soms krijgen liederen een bijzondere betekenis, doordat je ze koppelt aan een belangrijke fase of gebeurtenis in je leven. Voor mij is dat op dit moment het lied I speak Jesus van Charity Gayle. Hierna een deel van de tekst in het Engels:

I just wanna speak the name of Jesus
Over every heart and every mind
‘Cause I know there is peace within Your presence
I speak Jesus

I just wanna speak the name of Jesus
‘Til every dark addiction starts to break
Declaring there is hope and there is freedom
I speak Jesus

‘Cause Your name is power
Your name is healing
Your name is life
Break every stronghold
Shine through the shadows
Burn like a fire

Beluister het lied op YouTube

In dit lied ervaar ik dezelfde passie als in de tekst vanuit Filippenzen. We spreken de Naam van Jezus uit over onze familie, onze omgeving en onszelf. Mag ik vragen hoe jij deze tekst, het enthousiasme en verlangen ervaart? Probeer eens vanuit de bijbeltekst én liedtekst naar jezelf en je directe omgeving te kijken. Wat ervaar je dan? Welke hoop groeit? Het is mijn gebed dat je intens geniet van de nabijheid van onze Vader, Zoon en Geest én met Hem vooruit gaat kijken.

Ik bid je van harte zegen toe!
Martijn Rienstra

Uit het gemeenteblad Cifrah - december 2022