Kleur bekennen
Heb je een schutkleur??
Sommige dieren hebben een schutkleur. Ze passen hun kleur aan bij hun omgeving. Zitten ze op kale bruine grond, dan zien ze er zelf ook bruinachtig uit. Klimmen ze in een boom vol bladeren, dan verandert ook het pigment in hun huid; ze worden groen. Je begrijpt wat het doel van een schutkleur is: je valt minder op. Mijn vraag aan jou is nu: heb jij ook een schutkleur?
Best gemakkelijk!
Een schutkleur kan je te pas komen, als je bij je vrienden bent. Je doet met ze mee, terwijl je misschien liever niet met alles wat ze doen te maken wilt hebben. Je doet mee, om niet op te vallen. Eigenlijk zou je bepaalde dingen wel anders willen, maar je durft niet. Best gemakkelijk dat je dan een schutkleur kunt aannemen. Op die manier kun je je drukken.
Thuis is een schutkleur ook gemakkelijk. Je praat mee omdat je geen discussies wilt. Die zijn er al genoeg geweest. Ze begrijpen je niet, maar het heeft geen zin tegen hen in te gaan. Je hebt geleerd dat je je beter maar wat op de vlakte kunt houden. Dan krijg je meer gedaan en het bespaart je onaangename momenten. Het is ook mogelijk een schutkleur tegenover jezelf aan te nemen. Je bent het met jezelf niet eens. Je durft jezelf niet recht in de ogen te kijken. Misschien heb je een hekel aan jezelf, een minderwaardigheidsgevoel. Misschien doe je dingen waarvan je weet dat ze niet goed zijn. Je geweten klaagt je aan. Je hebt wroeging. Maar je wilt het niet weten. Je wilt er door je geweten niet aan herinnerd worden. Je stopt het weg. Je beschut jezelf met een 'schutkleur', met een bepaalde houding.
Beken kleur!
Toch kom je als mens met een schutkleur niet zo heel erg ver. Je bent in feite, zolang je jezelf niet bent, maar een schutkleur aanneemt, bezig een laffe, angstige vorm van verdediging te vertonen. Daar moet je vanaf. Je moet kleur bekennen! Je moet karakter tonen, laten zien wie je bent. Aan je vrienden, aan je familie, aan jezelf.
Is daar dan alles mee gezegd? Alles mee opgelost? Nee, dat niet. Want misschien kom jij, als je je schutkleur laat vallen, er wel ongunstiger vanaf, dan wanneer je ze blijft hanteren. Daarom betekent 'beken kleur' ook dat je jezelf onder ogen komt, zoals je bent. Met je kwalijke kanten erbij. Kleur bekennen betekent dat je jezelf aan een algehele inspectie onderwerpt. En dat je daarna ook gaat werken aan dat wat verbetering behoeft.
Hij kijkt er doorheen
Weet je dat er Iemand is voor wie je in ieder geval nooit een schutkleur kunt aannemen? Weet je dat er Iemand is die dwars door je heen kijkt, en die je nooit voor de gek kunt houden, zoals je dat met je vrienden, je ouders of jezelf misschien wel kunt? Dat is God. Hij die je geschapen heeft, Hij kent je door en door. Een griezelig gevoel? Maar dat hoeft niet! Want al weet hij beter dan wie ook welke jouw gebreken zijn, Hij is ook in staat je te helpen. Beter dan wie ook.
Jezelf verbeteren valt niet mee. Maar Hij wil helpen. En waar jij faalt, daar wil Hij ook vergeven. Want ook dat is nodig. Fouten maken, zondigen, is maar niet iets waarvoor je je excuses kunt maken, om vervolgens weer op de oude voet verder te gaan. Nee, daar is verzoening voor nodig. Zonden, verzoening. Op zichzelf onderwerpen waarover heel veel bladzijden vol te schrijven zijn. Maar dat hoeft nu niet. Denk eerst eens over die schutkleur na. Doe die weg, je hebt er niets aan. Je hebt er alleen maar last van.