Lopers-log
Het jaarthema 'Zet je voet op het water' staat dit jaar centraal. Gemeenteleden delen vanuit hun leven.
Start to run
Lekker lopen, even met niets anders bezig zijn en je fysiek geven, dat lijkt me heerlijk. Als ik mensen zie hardlopen, dan spreekt dat tot mijn verbeelding. Al een aantal jaren dacht ik er over om hier ook eens mee te beginnen, maar tot nu toe kwam het er niet van. Smoezen als: 'ik kan het toch niet', 'ik ben meer een wandelaar', 'ik heb er geen tijd voor', staken steeds maar weer de kop op, maar toch bleef het trekken.
Op een vrijdagavond een aantal weken geleden heb ik daarom de stoute schoenen aangetrokken en me - lekker makkelijk - via internet opgegeven voor de najaarscursus Start to Run hier in Drachten. Een beginnerscursus om mensen te leren lopen. En ja, ik durf het te proberen, beseffend dat we gewoon bij het begin beginnen en langzaam opbouwen. Bovendien hoe zal ik weten of het wel of niet bij me past als ik het niet probeer?
Prettig lopen is ondertussen een praatje kunnen maken, is het devies van de trainer. Dat valt me nog niet mee. Blijkbaar vraag ik toch - nu al - teveel van mezelf, doe meer dan van me gevraagd word, doe meer dan goed voor me is, vergelijk mezelf teveel met de ander. Dat herken ik wel van mezelf, ook in het geestelijk leven. Het is niet gauw 'goed', er kan altijd nog wel een schepje bovenop: ik hou te weinig stille tijd, ik bid niet vaak genoeg, ik moet een voorbeeld nemen aan zuster zus en zo of broeder die en die ... Maar wat wil God?
Een hoopvolle toekomst wil Hij me geven, dat heb ik de afgelopen weken herhaaldelijk gehoord, maar ook gelezen. Ik kreeg zelfs nog een kaart van iemand, ook met die tekst, en zij wist niets van onze kerkdiensten van de laatste paar weken, waarin de tekst uit Jeremia 29 een paar keer terugkwam. Wat wil God mij vertellen? Waarom raakt deze tekst me zo? Omdat ik zelf soms zo niet-hoopvol ben? Het gewoon even niet meer weet? Het gewoon soms moeilijk vind te geloven?
Nu we aan het begin van dit nieuwe seizoen staan, wil ik een nieuwe start maken. Opnieuw beginnen met lopen. Op weg gaan met God, en zo lopen dat ik met Hem in gesprek blijf. Volgens mij moet het dan wel goed komen. Het biedt in ieder geval perspectief voor een hoopvolle toekomst! En die mag ik stapje voor stapje tegemoet treden!
Geplaatst op zondag 14 september 2008 om 08:00.